งานหนังสือครั้งนี้ผมยังไม่มีโอกาสไปเลยแฮะ กลัวเดินแล้วเจอของอยากได้แล้วพาลจะไปปั่นป่วนกับเงินที่สำรองไว้จ่ายค่าพวก figure ไว้ถ้าว่างและมีโอกาจะเอา how to ของคุณ emblem11 เอาไว้ลุยงานหนังสือให้สบายใจเฉิบนะครับ

อ้อวันนี้ได้ไปงาน gundam expo มาครับ กันดั้มครึ่งตัว 1:1 ช่างน่าผิดหวังครับ แต่พวกกันดั้มขนาดกลางๆในตัวงานชั้น 1 สามารถพอกู้หน้าไปได้ครับ ของซื้อในงานนี่ไม่ค่อยโดนใจครับ มีfigureจากการ์ตูนบางเรื่องขายด้วยแต่ราคาขึ้นห้างเลย.... ในงานมีชิ้นงานกันดั้มที่โมฯแล้วสวยงามๆหลายชิ้นเลยครับมีโอกาสก็ไปลองดูนะครับ

ครับ ตามที่่คุณ mustorm พูด ผมเห็นรูป 1:1 ในหนังสือพิมพิ์โพสต์ทูเดย์แล้ว น่าผิดหวังจริง
พวกกันดั้มที่โมฯ โดยพวกมืออาชีพเนี่ย น่ากลัวมาก เห็นแล้วกิเลศจับเส้นเลือดทันที ผมต้องยั้งใจมากๆ เพราะต้องสำรองเงินไว้ให้ฟิกเกอร์ อีกอย่าง ต่ิอพวกกันพลาที หลังแข็งไปนาน

พวกหนังสือนั้น ถ้าทางบ้านไม่สนับสนุนงบฯให้ล่ะก็ งานนี้หมดตัวแน่ๆ เช่น รักพิมพิ์เนี่ย ผมสอยไป 5 เล่ม นวนิยาย 3 เล่ม การ์ตูน 2 เล่ม โดนไป 380 บาท ตอนจ่ายเงินยังรู้สึกว่า กระเป๋าฟีบไปเลย รวมๆทั้งงานแล้ว น่าจะโดนเท่าๆกับฟิกเกอร์สักตัวมั้ง

อ้อ สิ่งที่อยากแนะนำเพิ่มเติมในการไปงานสัปดาห์หนังสือฯ ก็คือ

1. ไปแต่เช้าครับ โดยเฉพาะคนที่ไปวันธรรมดาไม่ได้ ต้องไปวันหยุดเท่านั้น การไปแต่เช้า สัก 9.30-9.45น. จะช่วยได้มาก
2. ขอแผนที่จากประชาสัมพันธ์ช่วยได้มาก (เดี๋ยวนี้แจกง่ายครับ แต่ก่อนไม่ค่อยให้) และเก็บไว้ใช้ตลอดงาน
3. วางแผนแต่เนินๆ จดรายชื่อหนังสือที่ต้องการ กับบู้ทที่ต้องการไป บู้ทไหนที่ซื้อมากแยกรายการไว้ ถ้าเป็นบู้ทใหญ่พนักงานจะจัดหาสินค้าให้ได้ง่ายขึ้น
4. ดูแผนที่ให้ดี ถ้าบู้ททึ่คุณต้องการไปอยู่ติดบู้ทใหญ่ เช่น นานมี, แจ่มใส, pearl, bliss, นายอินทร์, สยามฯ ควรไปแต่เนิ่นๆ เพราะคนจะแน่นเร็วมาก บางบู้ท เช่น แจ่มใส, นานมี คนแน่นตั้งแต่ 10.30น.
5. แบกกลับเองไม่ไหว? ไปรษณีย์รอช่วยคุณอยู่แถว Main Foyer ครับ
6. สุดท้ายครับ สำรองงบฯไว้ก่อนไปงานสักเดือนครับ

แล้วพบกันในงานครั้งหน้าครับ

หอสมุดการ์ตูนแห่งชาติ เตรียมเปิดปี 2014
มหาวิทยาลัยเมย์จิประกาศเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาครับว่าเตรียมจะจัดสร้าง
Tokyo International Manga Library ในปี 2014 นี้ โดยจะรวบรวมเอาทั้งของเกี่ยวกับ
การ์ตูน,อนิเม,เกมและสื่อในรูปแบบอื่นๆ กว่า 2 ล้านชิ้นมารวมเอาไว้ที่หอสมุดแห่งนี้
ซึ่งของดังกล่าวนี้จะมีตั้งแต่หนังสือ,นิตยสาร,โดจิน,การ์ตูน รูปอนิเม,เซลอนิเม,แผ่นเกม,เครื่องเกม
,สินค้าคาแรคเตอร์,ฟิกเกอร์และอีกมาก มาย โดยทั้งหมดจะถูกบรรจุอยู่ในตึก 5 ชั้น
ขนาดพื้นที่รวมถึง 8,500 ตารางเมตร (2.1 เอเคอร์) แต่กำลังอยู่ในระหว่างตัดสินใจว่าจะสร้างอาคารขึ้นมาใหม่
หรือว่าจะเอาอาคารเก่ามาปรับปรุง นอกจากนี้กำลังวางแผนที่จะเพิ่มในส่วนของพิพิทธภัณฑ์และโรงหนังด้วย

โปรเจคการสร้างหอสมุดการ์ตูนแห่งชาตินี้ได้รับความร่วมมือจากทางฝ่ายจัดงาน
Comicket,Comic1 และ Comitia รวมถึงหอสมุดการ์ตูนร่วมสมัยของโตเกียว
,the Arcade Game Museum Project, และบริษัทผู้ผลิตฟิกเกอร์อย่าง Kaiyodo ด้วย

ที่มา mainichi.jp/enta/mantan/news/20091022mog00m200037000c.html


ดูเหมือนว่าทางยุ่นเขาเอาจริงแฮะ แต่ก็แน่หล่ะ เขาส่งออกของพวกนี้นี่ครับ

อ่านตอนแรก แอบนึกไปถึง tokyo toshokan (ไม่เกียวกันแฮะ....)
การ์ ตูน อนิเม และเกม นี่ผมว่ารวมไว้นี่ก็ยากแล้วนะ แต่สินค้าคาแรกเตอร์ กับฟิกเกอร์เนี่ย......ยากสุดๆ คาดว่าตึก 5 ชั้นมันต้องไม่พอแน่ๆเลยแหละ แต่ถ้าทำเสร็จแล้วก็อยากไปชมเป็นบุญตาซักครั้งแฮะ.....

RX-78-2 HG G30th Premium Gold ver.




กันพลารุ่น Limited ที่พร้อมแปะ Serial Number ที่ข้างกล่อง (แต่ว่าไม่รู้ผลิตจำนวนเท่าไหร่เนี่ยสิ)
ซึ่งโดยพื้นฐานมันคือกันพลารุ่นฉลองครบรอบ 30 ปีมาฉีดสีแบบ Gold Coating
และมีของแถมเป็นแผ่นเพลทฉลองครบรอบ 30 ปีให้ด้วย สินค้าสั่งได้จนถึงวันที่ 10 ธ.ค.
จัดส่งของเดือนม.ค.เช่นเดียวกัน สนนราคาอยู่ที่ 3,000 เยนขาดตัวครับผม

ที่มา p-bandai.jp/hobby/item-1000003915/

คิดว่าเป็น RX-78-2 Hyper Mode ซะอีก
น่าซื้อไว้เป็นที่ระลึกสำหรับแฟนกันดั้มพันธุ์แท้ครับ
ผมเองถ้าเจอ อาจสอยมาด้วย ถ้าเจอนะ

ผมเป็นแฟนกันดั้มพันธุ์ทางครับ
มองตอนแรกนึกว่ามันจะฉลอง ทำด้วยทองแท้ปรากฎหันมาดูราคาอ่อไม่ใช่....
ถ้าทองแท้นี่เศษโครงยึดคงต้องเก็บกันเลยทีเดียว
ราคามาไทยถ้าไม่แพงก็น่าซื้อมาเก็บร่วมดองกับกันพลาที่ยังไม่ได้ต่อที่บ้านครับ....

เอ่อ ถ้าทำจากทองแท้นั้น คงต้องไปซื้อที่ร้านทองมั้ง

ผมเองก็มีกันพลาที่ยังไม่ได้ต่อกองไว้ที่บ้านหลายกล่องอยู่เหมือนกันครับ

อีกอย่าง ผมก็เองก็ไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นแฟนพันธุ์แท้กันดั้มหรอกครับ เพราะชื่นชอบกันดั้มถึงแค่ U.C. Gundam เท่านั้น
Gundam ยุคหลังจากนั้นไม่รู้สึกว่าเป็นกันดั้มเท่าใดนัก

นายกฯฮาโตยามะกับการ์ตูนที่ชอบ
คอลัมน์ มหัศจรรย์การ์ตูน โดย วินิทรา นวลละออง


"ฮาโตยามะ ยูคิโอะ" คงเป็นนักการเมืองที่คนอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นอาจจะเคยได้ยินชื่อผ่านหูมาบ้างค่ะ
เขาคือประธานพรรค DJP ซึ่งเพิ่งได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นเมื่อต้นเดือนกันยายนที่ผ่านมานี้เอง
สาเหตุที่มีชื่อเสียงในหมู่นักอ่านการ์ตูนเพราะท่านนายกฯฮาโตยามะมีนิคเนม ที่น่ารักว่า "นายกฯโอตาคุ"
หรือนายกรัฐมนตรีผู้ชอบการ์ตูน หนังสือพิมพ์ The Nikkan Sports ได้สรุปบทสัมภาษณ์
ที่ตีพิมพ์ลงนิตยสาร Otaku Eriito (ทับศัพท์จากคำว่า otaku elite หรือคนคลั่งการ์ตูนชั้นปัญญาชน)
ฉบับพิเศษปี 2005 ในหัวข้อเกี่ยวกับความชอบการ์ตูนของคุณฮาโตยามะ
ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค DJP และจัดอันดับการ์ตูนในดวงใจไว้ดังนี้นะคะ

สิบอันดับหนังสือการ์ตูนในดวงใจของคุณฮาโตยามะ

อันดับหนึ่งเลยคือเรื่อง Robot Santohei หรือ Private Robot ซึ่งเขียนขึ้นในปี 1952 ซึ่งไม่เคยดูเพราะเกิดไม่ทันค่ะ

อันดับสองคือ Niji-iro no Trotsky ของ YAS
ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ออกแบบคาแร็กเตอร์ในกันดั้มหลายต่อหลายภาค มีผลงานตีพิมพ์ในไทยพอสมควร

อันดับสามคือนักฆ่าคิ้วสาหร่าย Golgo 13 การ์ตูนสไนเปอร์สุดคลาสสิคของญี่ปุ่น
ที่เพิ่งปัดฝุ่นเอามาทำเป็นแอนิเมชั่น ฉายทางโทรทัศน์เมื่อปีที่แล้วนี้เอง

อันดับสี่ Sangokushi หรือสามก๊กเวอร์ชั่น อ.โยโคยามะ มิตสุเทรุ

อันดับห้า Kaji Ryuusuke no Gi เป็นเรื่องเกี่ยวกับลูกชายคนที่สองในตระกูลนักการเมืองซึ่งต้องขึ้นมาสืบทอด
งานการเมืองต่อจากบิดาที่จากไปอย่างกะทันหัน

อันดับที่หก Omoshiro Manga Bunko Series ไม่น่าใช่ชื่อเรื่องค่ะแต่เดาว่าหมายถึง bunko-ban
ซึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนขนาด A6 เล็กกว่าปกติ ใช้กระดาษดีและบางแต่จำนวนหน้ามากกว่าการ์ตูนปกติ
มักเป็นเวอร์ชั่นพิเศษตีพิมพ์เพิ่มสำหรับการ์ตูนคลาสสิคบางเรื่องที่ผู้อ่านอยากซื้อไว้เพื่อให้พกพาไปอ่านได้สะดวก

อันดับเจ็ด Ge Ge Ge no Kitaro หรืออสรูรน้อยคิทาโร่
ที่เพิ่งมีคนนำกลับมาสร้างเป็นภาพยนตร์คนแสดงเมื่อปี 2007 นี้เอง เรื่องนี้มีตีพิมพ์ในไทยด้วยค่ะ

อันดับแปด ซึ่งโดยส่วนตัวยกให้เป็นอันดับหนึ่งคือโดราเอมอน การ์ตูนที่ไม่เคยให้โทษกับใคร

อันดับเก้าเจ้าหนูอะตอมเวอร์ชั่นดั้งเดิมของ อ.เทตสึกะ โอซามุ ปรมาจารย์แห่งวงการการ์ตูนญี่ปุ่น

และอันดับสิบ Sazae-san ซีรีส์การ์ตูนทางโทรทัศน์เมื่อปี 1969
ซึ่งโดดเด่นที่นางเอกผู้มีแนวคิดไม่เหมือนคนอนุรักษนิยมทั่วไปในยุคนั้น

เมื่อพิจารณาความชอบการ์ตูนของคุณฮาโตยามะจากรายชื่อเหล่านี้
สิ่งที่พอจะสรุปได้คือคุณฮาโตยามะอ่านและดูการ์ตูนในวัยเด็กและการ์ตูนเหล่านี้มีอิทธิพลต่อไปจนโต
นอกจากการ์ตูนสำหรับเด็กผู้ชาย (shonen comic) ซึ่งกระตุ้นให้ฉีกตัวเองออกนอกกรอบของยุคสมัย
หรือกระแสวัฒธรรมอย่างบรรดา การ์ตูนหุ่นยนต์หรือซาซาเอะซังแล้ว เขายังอ่านการ์ตูนเกี่ยวกับการเมือง
ที่สะท้อนเส้นทางอาชีพของตนในอนาคตด้วย การจับเรื่องการเมืองยากๆ มาผสมกับการผจญภัยดุเดือด
อย่างใน Golgo 13 ยังเป็นจุดเริ่มต้นของความสนใจศึกษาการเมืองระหว่างประเทศด้วยเช่นกัน
หรือต่อให้เป็นการ์ตูนแฟนตาซีเพ้อฝันอย่างคิทาโร่ โดราเอมอน หรือเจ้าหนูอะตอมก็ไม่ได้ให้แค่ความสนุกอย่างเดียว
จินตนาการเหล่านี้ยังช่วยสนับสนุนให้เยาวชนหลุดจากกรอบความคิดที่ตีขึ้นจาก
การระบบศึกษาในโรงเรียนซึ่งจัดโดยผู้ใหญ่ยุคนั้นได้อีกด้วย

แม้คุณฮาโตยามะจะชอบการ์ตูนแต่เขาก็ไม่ถึงขนาดหยิบมานั่งอ่านระหว่างทำงานนะคะ
เขาทำงานเป็นนักการเมืองไม่ใช่บรรณาธิการหนังสือการ์ตูน
ดังนั้น ที่วัยรุ่นหลายคนหยิบการ์ตูนมาอ่านระหว่างเรียนหรือทำงานก็ไม่ใช่เรื่องโก้เก๋ค่ะ
ควรทำให้ถูกกาละเทศะและคำนึงถึงความรู้สึกของคนรอบข้างด้วยแต่ก็ต้องไม่ลืมที่จะซื่อสัตย์
กับความชอบของตัวเองเช่นกัน ความชอบการ์ตูนของคุณฮาโตยามะอาจสรุปได้ว่า
เขาเป็นนักอ่านที่ไม่ได้พิเศษไปกว่าคนอื่น ไม่ได้อ่านการ์ตูนแนวปรัชญาเข้าใจยาก
และไม่ได้อ่านการ์ตูนที่จงใจสอดแทรกความรู้ด้วย

เขาเป็นแค่ตัวแทนผู้ใหญ่คนหนึ่งที่หันกลับไปมองอดีตแล้ว
มาเล่าสู่กันฟังว่าเด็กที่อ่านการ์ตูนเมื่อหลายสิบปีก่อน บัดนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่รับผิดชอบสังคมได้แล้ว
ใครคิดว่าไม่อยากให้ลูกอ่านการ์ตูนเพราะกลัวจะเสียคนก็มองดูเขาเป็นตัวอย่างได้ค่ะ

ที่มาwww.matichon.co.th/matichon/view_news.ph...0&day=2009-10-25

ที่อื่นๆ โดยเฉพาะยุ่นเขายอมรับการ์ตูนกันมากกว่าบ้านเรามาก (มั้ง)

คงหวังได้ยากที่บ้านเรา โดยเฉพาะพวกใหญ่โตในบ้านเรา จะยอมรับว่าการ์ตูนไม่ใช่เรื่องสำหรับเด็กเพียงอย่างเดียว ผมเชื่อว่า การ์ตูนนั้นเป็นศิลปะอย่างหนึ่งเทียบเท่าศิลปะประเภทอื่นๆเช่นกัน คนที่ชอบดูถูกทั้งตัวการ์ตูน รวมถึงคนที่ยังเสพการ์ตูนอยู่นั้น (โดยมากจะหมายถึง คนที่มีอายุแล้วแต่ยังเสพการ์ตูนอยู่) เป็นพวกที่ยังไม่ยอมโตนั้น ผมอยากบอกว่า คนที่คิดหรือกล่าวแบบนั้น เป็นพวกที่ยังไม่ยอมโตอย่างแท้จริง เพราะหมายถึงคนเหล่านั้นเป็นพวกใจแคบ และมองโลกด้านเดียว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพวกที่ยังไม่มีวุฒิภาวะพอนั่นเอง

ผมจะไม่พูดคุยเรื่องการ์ตูนกับพวกที่มีแนวคิดแคบๆที่คิดว่า "การ์ตูนเป็นเรื่องสำหรับเด็กเพียงอย่างเดียว" เพราะเป็นการเสียเวลาเปล่า แถมอาจดูถูกพวกนั้นกลับว่า.....ไม่พูดต่อดีกว่า เดี๋ยวผมอาจถูก_ีนได้ เพราะสิ่งที่จะพูดนั้นแรงพอตัวทีเดียว

สำหรับผมในไทยผมก็เคยเห็นผู้ใหญ่หลายคนที่อ่านการ์ตูนหรือดูการ์ตูนอยู่ แต่หายากจริงๆที่คนใหญ่คนโตหรือผู้มีชื่อเสียงประสบความสำเร็จจะออกมาบอกว่าเป็นคนที่เสพย์การ์ตูน การ์ตูนที่ดีหลายๆเรื่องผมอ่านแล้วซึ้งกินใจและน่าติดตาม มากกว่าหนังหรือซีรีย์ตามทีวีเสียอีก
ผมว่าในญี่ปุ่นเองก็เถอะก็ต้องมีคนที่ยังไม่ยอมรับเรื่องการ์ตูนอยู่มากเหมือนกันแหละครับ การจะให้ในไทยหันมายอมรับการ์ตูนมากกว่านี้ก็คงต้องใช้เวลาไปอีกซักพักแหละครับ

ผมจะไม่พูดคุยเรื่องการ์ตูนกับพวกที่มีแนวคิดแคบๆที่คิดว่า "การ์ตูนเป็นเรื่องสำหรับเด็กเพียงอย่างเดียว" เพราะเป็นการเสียเวลาเปล่า แถมอาจดูถูกพวกนั้นกลับว่า.....ไม่พูดต่อดีกว่า เดี๋ยวผมอาจถูก_ีนได้ เพราะสิ่งที่จะพูดนั้นแรงพอตัวทีเดียว
ดีแล้วครับเถียงไปก็ทะเลาะกันเปล่าๆครับ อารมณ์คงพอๆกับคุยกันเรื่องการเมือง(ฮา)

ก็ลองไปถามสุภาพบุรุษจบจากอังกฤษแถวตึกไทยคู่ฟ้าดูสิครับ ว่าตอนเด็กเคยเสพการ์ตูน และมีเรื่องในดวงใจบ้างไหม เผลอๆจะได้รับคำตอบว่า "ผมยังไม่ได้รับรายงานเรื่องนี้เลยครับ"